8 weken uit de comfortzone

Het vertrek uit Virton was eerder dan oorspronkelijk gedacht. Het ging op het laatst ook sneller dan verwacht. Was het symboliek dat we vertrokken met stromende regen en al na een kwartier noordwaards reden, badend in de zon?

Ik ben nu ongeveer 14 dagen verder en er ontstaat weer wat ruimte om te schrijven. Na thuiskomst uit Virton besloten we bewust even te wachten met landen; we wilden nog even een paar dagen bijkomen op Vlieland. De vertrouwdheid van het eiland, de rust van het naseizoen en de storm hebben geholpen bij het besef dat we weer in Nederland zijn.

Vorige week vrijdag zijn we opgehaald door één van onze vrienden. Onthaald als VIP’s in Harlingen en na het drinken van koffie op een zonnig terras naar Groningen gereden. Ken je dat, dat je opeens de stal ruikt? Hoe goed en boeiend het ook was in Virton… dit is thuis. Ik besef me pas nu ik dit schrijf hoeveel tijd het kan kosten om de draad weer op te pakken. Landen op de thuisbasis; de omgeving is bekend en toch is er iets vreemds na 8 weken.

Geland. Hoe voelt het ookal weer.. thuis? 8 weken, 56 dagen uit de comfortzone geweest. Veel gewoonten blijken niet meer vanzelfsprekend. Bestaande patronen zijn door elkaar gehutseld en soms al vervaagd of niet meer aanwezig. Een uitgelezen kans om opnieuw te voelen en bedenken hoe we het van nu af aan gaan doen. Voor mij is het nog leuker om het te laten ontstaan; wensen en verlangens hun werk te laten doen.. het leven opnieuw geboren laten worden en inrichten hoe het nu lekker is.

Mooi gezegd Emile. En nu? In Virton leefde ik zo dichtbij de natuur dat ik heb ervaren hoe belangrijk het is om me blij te voelen. Leven waar ik blij van word, in een omgeving, met mensen waar ik blij van word. Vooral de dingen doen waar ik blij van word. Een tweede shift; een verschuiving in koers en focus. En waar gaat de weg dan naar toe? Ik voel dat ik leef en onderweg ben. Verschillende oude gewoontes zijn verdwenen, hebben hun functie verloren. Nieuwe vormen zich. Ik focus op vreugde, genieten van het leven. Zoeken van een nieuwe balans tussen leven en werken. Geen idee hoe dat uitpakt. Ik ga de dingen doen waar ik mezelf en anderen (nog meer) blij mee maak.

8 weken lang uit de comfortzone stappen en op avontuur gaan heeft letterlijk en figuurlijk veel los gemaakt. Het geeft veel ruimte om eens te kijken welke dingen je wilt laten zoals ze zijn en welke je wilt veranderen. Ik kan het je alleen maar aanraden.

aanvulling gedaan op 23-09-2010

het effect van een paar weken uit de comfortzone zet door. De innerlijke rust is nog meer toegenomen en ik zet stappen die ik eerder niet kon of durfde te zetten. Ik ga het boek schrijven dat ik al heel lang wil (maar ja, er waren 1000 en 1 excuses en argumenten om de stap niet te zetten), ik voel met bijna met de dag gelukkiger worden en het wordt alleen maar leuker en makkelijker om mijn dagen te vullen met leuke dingen. Ach ja, in de ogen van sommigen kunnen sommige keuzes wat rigoreus overkomen. Sommige dingen doe ik niet meer, zoals het uren in de auto (lees: drukte en file) zitten voor een gesprek van 1 uur. Of ik ga niet, of ik ga later. Had ik een paar weken geleden nog het idee om het coachen voorlopig aan de wilgen te hangen, weet ik nu zoveel beter met welke issues en type mensen ik wel en niet kan en wil werken.

Creativiteit spat er uit. Niet persé op t vlak van vormgeven of muziek; zeker op vlak van hoe ik ook mijn nieuw opgedane ervaring en kennis kan delen. Ik mag best zeggen dat mijn spirituele-, emotionele en mentale ontwikkeling enorm is toegenomen de laatste jaren.. door echt langere tijd uit die comfortzone te stappen ben ik zo dicht bij mezelf gekomen en heb ik mezelf zo diep in de ziel gekeken, dat de drempel die me vaak tegenhield er niet meer lijkt te zijn.

Ben je benieuwd wat het voor jou kan opleveren als je langere tijd uit de comfortzone stapt? Bel of mail me gerust.