Ik ontdek deze dagen dat je ondanks jarenlange persoonlijke ontwikkeling en zelfbewustzijn verstrikt kunt raken in patronen en zelfblindheid. Met de leerschool van overspannenheid, burnout en emotionele uitputting zou ik toch denken dat alles bij elkaar opgeteld, ik niet nog … Continue reading
Als voorvechter van 80/20 en minemaxe wist ik natuurlijk verrekte goed dat dit niet werkte, dus ging ik in mezelf op zoek naar andere mogelijkheden. Ik begon aan een 40-dagen-vasten-periode: 40 dagen geen dingen doen die direct en pertinent te … Continue reading
Na wat aarzelingen heb ik besloten weer vaker te schrijven op dit blog. Ik zou het graag wekelijks of zelfs dagelijks doen maar de praktijk leert dat ik dat vaker niet dan wel doe. De ene keer vind ik het de moeite niet waard, de andere keer denk ik er niet aan en weer een andere keer wil ik mijn gedachten en ervaringen maar liever niet op internet droppen.
Na een aftrap in 2010 (leven en werken in Virton), de geboorte in mijn kindertijd en een diep gewortelde wens om mijn leven in te richten op basis van wat wél kan werd de laatste grote stap enigszins getriggerd door een dalend inkomen. Ik vind het leven al lang veel te duur en moneywise overgewaardeerd. €1100,- aan kosten voor onderdak én het leven van een bbz-uitkering was de druppel. Dit heeft niets meer te maken met gezond evenwicht en met hoeveel geld ik wil uitgeven aan wonen. Het kreeg meer en meer het karakter van bordjes-in-de-lucht-houden waardoor ‘geluk’ en genieten van het leven moeilijker te handhaven en meer een last werd.
Er gaat een lang voorbereidingstraject aan vooraf dat zich veel van binnen afspeelde. Ik ben zo blij dat ik in mijn levenspartner iemand weet die er net zo over denkt. Zoals we eerder een sprong maakten, deden we dat opnieuw. We besloten het heft in handen te houden en niet te wachten op een uitzichtsloze situatie waarin de huisbaas ons uit huis zou gaan zetten. We hebben de mogelijkheden onderzocht en afgewogen, de huur opgezegd en mensen in onze netwerken gevraagd mee te denken en kijken. Een blog over die ingreep lees je in ‘terugblik, vooruitblik en hulpvraag’.
De afgelopen 2,5 jaar heb ik mijn energie gestoken in inburgering in Groningen, opzetten en uitbreiden van mijn bedrijf en uiteindelijk allerlei pogingen om financieel het hoofd boven water te houden zonder een beroep te hoeven doen om sociale voorzieningen. Het heeft me lichamelijk, geestelijk en in de beurs veel… veel teveel energie gekost. Het loslaten van een patroon om maar door te gaan op zoek naar inkomensmogelijkheden was – zo werd me duidelijk – levensnoodzakelijk. Ik ging maar door en door terwijl het niet het resultaat opleverde dat ik nastreefde. Dan moet je je gedrag aanpassen.. maar doe dat maar eens.
